บทที่ 7 ตั้งค่ายจุดไฟ แรกพบความอัศจรรย์แห่งเทวะ

บทที่ 7 ตั้งค่ายจุดไฟ แรกพบความอัศจรรย์แห่งเทวะ

"ข้าออกเดินทางจากทางเดินเล็กในบ้านเกิด ในใจมีความฝันไม่เล็กไม่ใหญ่"

"สองกำปั้นกำเข้าหากันไม่มีอะไรเลย อนาคตอาจอยู่ใต้ฝ่าเท้านี้"

"ในถุงไม่มีแม้แต่เหรียญทองแดงสักเหรียญ มื้ออาหารถัดไปไร้ที่พึ่งพิง"

"ลาแล้วพ่อแม่พี่น้องของข้า หวังว่าความโชคดีจะอยู่เคียงข้างข้า"

เสียงของซานมูลา (จานมู่ลา) ดังสะท้อนไปทั่วเส้นทางและที่รกร้าง ขณะที่เหล่าคนขับเกวียนก็รับคำร้องต่อได้อย่างเหมาะเจาะ

"แต่ละมื้ออาหารได้มาไม่ใช่เรื่องง่าย ไม่มีงานทำแล้วจะมีเหรียญทองแดงจากไหน"

"แรงงานรับจ้าง ตัดไม้ และขุดคูคลอง ไม่มีงานไหนง่ายดาย"

"หนึ่งปีเก็บออมเหรียญทองไม่ได้สักเหรียญ ไร้ซึ่งเหรียญทองบ้านเกิดยากจะหวนคืน"