กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 390 รอให้ลมพัดมา
ตอนที่ซ่งอี่โม่กลับถึงบ้าน เว่ยกั๋วที่คอยจ้องประตูเป็นระยะแทบกระโดดขึ้น “พี่สะใภ้——”
เขารีบก้าวออกไปรับ เอื้อมมือรับตะกร้าใหญ่สองใบที่ซ่งอี่โม่ถืออยู่
กลิ่นไก่ย่างลอยขึ้นมา แต่ก็ยังไม่อาจกลบความร้อนใจในอกเขาได้
“พี่สะใภ้ รู้ไหมว่า…”
“รู้แล้ว” เขาตื่นเต้นขนาดนี้ ซ่งอี่โม่ไม่ต้องเดาก็รู้
“ทำตามแผนเดิม มีเครื่องจักรกี่เครื่อง มีคนกี่คน ก็ทำได้เท่านั้น”
“พี่สะใภ้ คุณเอาจริงหรือ” เว่ยกั๋วไม่อยากเชื่อ จากนั้นคิดอะไรได้ก็รับปากหนักแน่น “ผมไม่กลัวเหนื่อย ตั้งเครื่องจักร รับคนงาน ขยายกำลังผลิต…ผมทำได้หมด!”