กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 382 ก็มันใช้ดีเกินไปจริงๆ
ซ่งอี่โม่เป็นคนแรกที่พูดขึ้น “ฉันเห็นด้วยนะ”
ซ่งเจี้ยนผิงเอ่ยตาม “สัมภาระเยอะไหม ให้ผมไปช่วยไหม”
เสิ่นปินปินตบหน้าอกพูด “ผมก็ช่วยได้”
หลินซวี่เหวินมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที “ไม่ต้องหรอก ผมเอาสัมภาระไปแค่ชิ้นเดียว”
เดินทางมาได้ครึ่งทาง พอมีหลินซวี่เหวินร่วมทาง ซ่งอี่โม่ก็เลี้ยงเด็กได้สบายใจขึ้น
เพียงแต่พอเธอกลับถึงเมืองจิง สัมภาระยังไม่ได้เก็บเลยด้วยซ้ำ ก็ถูกคนหว่านล้อมพาตัวไปแล้ว
ไม่ใช่เธอทนต่อการหว่านล้อมไม่ได้ แต่เพราะคนที่มาหว่านล้อมเธอนั้นเก่งเรื่องนี้เกินไป
มีรถส่วนตัวมารับส่ง ระหว่างทางมีผู้ช่วย กินดื่มไม่ต้องเป็นห่วง