กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 367 ชีวิตดีๆ อยู่ได้แค่สองวัน
ซ่งอี่โม่กำลังเอื้อมมือไปหยิบท้อแห้งในถุง พอได้ยินคำนั้น นิ้วมือก็ชะงัก
เธอไม่ได้เผยพิรุธออกไปนะ
หรือว่าเธอถูกสงสัย ไอ้หมาเนี่ยกำลังหลอกล่อเธออยู่?
ยังไม่ทันที่ซ่งอี่โม่จะคิดทัน ก็ได้ยินเสิ่นเว่ยตงเริ่มชมไม่หยุดอย่างอารมณ์ขี้งอน
“โม่โม่ของผมมีความสามารถขนาดนี้ ไล่หาทั่วเมืองจิงก็มีแต่โม่โม่ของผมที่เก่งที่สุด”
“เอ่อ! มั่นใจเกินไปแล้วนะ” ซ่งอี่โม่คาบท้อแห้งชิ้นหนึ่ง ตอบอย่างไม่ใส่ใจ
สายตาของเสิ่นเว่ยตงตกอยู่ที่แก้มของซ่งอี่โม่ที่ขยับไปมาตามการเคี้ยว เขายิ้มอย่างกวน ๆ “ความมั่นใจของผมมาจากคุณ”
“ฉัน?” ซ่งอี่โม่ชี้มาที่ตัวเองอย่างไม่แน่ใจ