กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 364 พวกแกไสหัวไปได้แล้ว
ตอนนี้เสิ่นเว่ยตงได้แต่พูดแห้ง ๆ ว่า “ยังไม่แน่หรอก”
ส่วนทหารหนุ่มที่กำลังวิ่งมาพอเห็นว่าทั้งสองคนสังเกตเห็นตัวเอง ก็เร่งฝีเท้าเข้ามาเร็วขึ้น
“สหายซ่ง โชคดีจริง ๆ ที่คุณยังไม่ไป”
เสียงหอบหายใจของทหารหนุ่มดังมา ซ่งอี่โม่ชี้มาที่ตัวเองอย่างไม่แน่ใจ “หาฉันหรือ”
ทหารหนุ่มพยักหน้า “ผู้บังคับกองพันเสิ่น ผู้อำนวยการติงให้ท่านพาสหายซ่งไปที่ฝ่ายวิชาการหน่อย”
ซ่งอี่โม่กับเสิ่นเว่ยตงสบตากัน ทั้งคู่ต่างสงสัยไม่แพ้กัน แต่สีหน้าก็ยังนิ่งเฉยเหมือนกัน
“ไปกันก่อนเถอะ” เสิ่นเว่ยตงเอ่ย “เดี๋ยวค่อยขอยืมรถจากผู้อำนวยการติง แล้วส่งคุณไปสถานีรถไฟเลย”
“ได้เลย” ซ่งอี่โม่รับปากอย่างมีความสุข