กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 353 คนเจ้าเล่ห์เจนจัดอยากหลบงาน
ลานบ้านไม่ใหญ่ เสิ่นเซี่ยงตงจึงได้ยินบทสนทนาของทุกคนถนัดหู เขาลุกขึ้นยืน รับคำว่า “ได้”
เสิ่นปินปินเบียดก้นเล็ก ๆ เข้าไปนั่งแทนที่เขาทันที แล้วจ้องเสิ่นจี้ตงทำงาน
“อาผู้น้อยครับ ผมมาช่วยอีกแรง”
เสิ่นจี้ตง: “…”
เจ้าเด็กน้อยนี่ช่างไม่รู้จักกาลเทศะเอาเสียเลย เหมือนนกน้อยตัวหนึ่ง เจี๊ยก ๆ ไม่หยุด รบกวนมโนจิตคนเหลือเกิน
ช่างเถอะ ช่างเถอะ!
เป็นรุ่นหลัง ต้องเอาใจใส่ให้อภัยกันมากหน่อย
ทางนี้ หวังลี่หัวลุกขึ้นอย่างไม่เต็มใจ แต่ปากไม่ว่าง “พี่สะใภ้ใหญ่ หัวหน้าที่บ้านพี่นี่ท่าทางเป็นผู้บังคับบัญชามากขึ้นทุกวันเลยนะ”