กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 294 ไม่น่าสงสารเลยสักนิด
ซ่งอี่โม่ตบอกตัวเองด้วยสีหน้าหวาดผวา “เมื่อกี้ฉันตกใจแทบตาย เกือบจะไม่ได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นวันพรุ่งนี้แล้ว”
เฉียนคุน: “…”
ซ่งอี่โม่เสริมต่อ “คนอื่นเจอแค่คนอันตรายคนเดียว แต่ฉันนะ ค่ำคืนเดียวเจอถึงสามคน ใช้พลังเสือสองตัว วางตาข่ายฟ้าดิน ใช้มโนจิตจนหมด กว่าจะควบคุมคนไว้ได้”
เฉียนคุน: เมื่อกี้เธอไม่ได้พูดแบบนี้นะ~~ ตกลงกันว่ายาสลบตัวเดียวก็นอนราบ ไม่ทันได้ขัดขืนไม่ใช่หรือ?
ซ่งอี่โม่ถามกลับอย่างมีเหตุมีผล “ลุงเฉียน ฉันได้กู้คืนความเสียหายมหาศาลมากใช่ไหม?”
เฉียนคุน: ถ้าฉันตอบว่าไม่ เธอจะโยนยาสลบใส่ฉันสักกำมือหรือเปล่า?
“ฉันจะพยายามสุดความสามารถ”
ซ่งอี่โม่ไม่พูด มองไปทางเขาอย่างเนิบ ๆ