กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 259 ชีวิตเศรษฐินีที่สวยงามมีความสุข
กลางเมืองจิงในเดือนพฤศจิกายน กิ่งไม้โล่งเตียนหมดแล้ว แต่เสิ่นเว่ยตงกลับขับรถพาซ่งอี่โม่ไปนอกเมือง
พอออกจากเมือง ถนนลูกรังเป็นหลุมเป็นบ่อ กระเทือนจนซ่งอี่โม่อยากเลี้ยวกลับบ้านแล้ว
“บอกตัวเลขมาสิ ยังอีกไกลแค่ไหน”
เสิ่นเว่ยตงยิ้มกว้างจนเห็นฟัน “ครึ่งชั่วโมง”
ซ่งอี่โม่: “…” ฉันไม่ควรคาดหวังเลยจริง ๆ!
ผู้ชายหัวตรงแบบนี้จะมีอะไรโรแมนติกกัน?
ต่อให้มี โรแมนติกแค่ไหนพอผ่านการกระเทือนตลอดทางมาก็ไม่เหลือความตื่นเต้นแล้ว
ผ่านไปครึ่งชั่วโมง รถเลี้ยวผ่านโค้งเขาอีกโค้งหนึ่ง แล้วจอดบนลานกรวดที่ค่อนข้างราบเรียบ
ซ่งอี่โม่มองซ้ายมองขวา แล้วเขย่งปลายเท้ามองสำรวจอีกที