กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 246 ไม่ต้องหน้าด้านเอ่ยปาก
เห็นได้ชัดว่าหวังหงเหมยรับมือสถานการณ์แบบนี้ไม่ไหว
ญาติไกลสู้เพื่อนบ้านใกล้ไม่ได้ อยู่ในลานบ้านกลางเดียวกัน ช่วยกันหยิบยื่นมือก็เป็นเรื่องปกติ
ซ่งอี่โม่ดึงสองคนมาซุบซิบกันอยู่นาน ในที่สุดก็ตกลงเวลาได้
ตอนนั้นเอง ป้าฝ่ายแม่ถือจานผักกาดขาวผัดเปรี้ยวหวานออกมาจากห้องครัว “อี่โม่ เกาลัดปอกเสร็จหมดแล้ว จะทำยังไงต่อ?”
ซ่งอี่โม่ลุกขึ้น หวังหงเหมยรีบลุกตามอย่างรวดเร็ว พูดอย่างกระตือรือร้น “ฉันช่วยนะ!”
หลินซูฉินรีบดึงเธอไว้ “นั่งลงเถอะ! ฉันช่วยเธอเป็นลูกมือมาจะเดือนหนึ่งแล้ว ยังไม่ค่อยเข้าใจเลย เธอยิ่งไม่ต้องพูดถึง”
หวังหงเหมยชำเลืองมองเธอ “ฝีมือทำอาหารของฉันก็ไม่ใช่ย่ำแย่นะ”