กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 227 วางมือไม่ทำแล้ว
เสิ่นเว่ยตงก้าวเท้าเบา ๆ กลับมา แล้วยืนเงียบ ๆ อยู่หน้าประตูห้องนอนเป็นเพื่อน
ซ่งเสี่ยวเสี่ยวนอนแผ่บนเก้าอี้เอนหลังราวกับเป็นเจ้าบ้าน ชายตามองเขาแวบหนึ่งแล้วนอนต่อ
เสิ่นเว่ยตงอดบ่นในใจไม่ได้ แกแย่งที่ของฉันไปแล้วยังไม่ยอมทำหน้ายิ้มแย้มให้ฉันอีกหรือ
เขาอยากพามันออกไปข้างนอกเหลือเกิน แต่ก็กลัวว่าจะไปรบกวนภรรยาตัวเอง
ถอนหายใจอยู่ในใจคราหนึ่ง แล้วจึงออกไปล้างผลไม้ที่ลานบ้าน
ซ่งเจี้ยนผิงกลับมาแล้ว ทั้งสองสบตากันคราหนึ่ง
ทั้งคู่ย่องเบา ๆ เข้ามาข้างใน พอดีกับที่ซ่งอี่โม่เดินออกมา เห็นสองคนทำท่าลับ ๆ ล่อ ๆ
“พวกคุณสองคนนี่...จะไปปล้นบ้านใครเข้ารึไง” เธอรู้สึกขำ ๆ เห็นได้ชัดว่าเพิ่งดึงสติกลับมาจากสภาพที่ใช้สมาธิอย่างหนัก