กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 218 ปวดหัวตุบๆ
“อุ๊ย! ที่แท้อิจฉาริษากันนี่เอง กล้องตัวนี้ผลิตออกมาได้ วางขายอยู่ที่ห้างสรรพสินค้า ก็แปลว่าซื้อได้ตามที่อนุญาต พอดีเลย สามีฉันซื้อมาด้วยคูปอง ถูกต้องตามระเบียบทุกอย่าง เอาไว้บันทึกชีวิต ถ้าอิจฉาก็ไปบอกผู้ปกครองให้ซื้อให้สิ!”
ซ่งอี่โม่ชำเลืองมองแวบหนึ่ง แล้วจุ๊ จุ๊ สองสามที “อ้อ ลืมไป พ่อแม่พวกเธอไม่ยอมควักเงินนี่นา ขอโทษนะ ที่พูดแทงใจดำ แต่จะโทษพวกเขาก็ไม่ได้ เพราะพวกเธอเอาแต่ไล่ตีหมาไล่ตีแมว แม้แต่ช่วยท่านหยิบจับอะไรก็ยังไม่เป็น ต่างอะไรกับตัวหนอนกัดกิน? หลานชายฉันน่ะไม่เหมือน อยู่บ้านทุกวันซักผ้าล้างจาน งานบ้านน่ะทำได้คล่องแคล่วเลย ดูสิ ฉันถึงได้ยอมควักเงินพาเขาเข้าเมืองไปเปิดหูเปิดตา”