กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 211 ฝันหวานอะไรอยู่!
เสิ่นเว่ยตงค่อนข้างไม่เชื่อสักเท่าไร ที่สำคัญคือเขาดูออกว่าซ่งอี่โม่สนุกไม่ใช่เล่น ๆ เลย
สะพายห่อผ้าขึ้น “หิวหรือยัง?”
ซ่งอี่โม่พยักหน้าอย่างว่านอนสอนง่าย ต้องหิวน่ะสิ
ไม่อย่างนั้นจะอ้อนคนได้ยังไงล่ะ?
ทุกครั้งที่สั่งของกินเล่นมาอย่างหนึ่ง เธอจะเป่าไล่ไอร้อนก่อนทุกที แล้วค่อยยื่นไปจ่อปากเขา
“ลองชิมสิ หวานเหนียวนุ่ม”
“ดื่มเยอะ ๆ หน่อย ไล่ความหนาว รีบเดินทางกลับมาต้องหิวแย่แล้วแน่ ๆ”
“ชิมเครื่องในแกะนี่อีกหน่อย ตุ๋นจนเปื่อยนุ่มแล้ว”
เสิ่นเว่ยตงยอมรับว่าตัวเองไร้น้ำยา ต้านทานกระสุนน้ำตาลเคลือบของซ่งอี่โม่ไม่ไหว