กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 183 ถึงบ้านใหม่
กว่ารถไฟจะมาถึงที่หมายก็ใกล้เวลากลางดึกเข้าไปแล้ว
เสิ่นเว่ยตงถือกระเป๋าเดินทางไว้คนละมือ ก้าวข้ามประตูรถไฟลงมา
ซ่งอี่โม่ตามเขามาติด ๆ
เพิ่งย่างเท้าลงพื้น ลมหนาวจากทะเลทรายโกบีทางตะวันตกเฉียงเหนือก็คำรามแหบพร่าเข้าหาเธอก่อนเลย ราวกับมีดที่กรีดเข้ามา
แต่ก็ทำอะไรเธอไม่ได้แม้แต่นิดเดียว
เธอแอบโล่งใจ ดีที่เตรียมพร้อมเต็มที่
เสื้อโค้ตแคชเมียร์ตัวหนา ผ้าพันคอพันปกเสื้อกับใบหน้าไว้แน่นหนา บนหัวยังสวมหมวกผ้าฝ้ายบุขน แม้แต่สองมือก็สวมถุงมือหนา ๆ
ทั้งตัวเหลือโผล่ออกมาแค่ดวงตาคู่หนึ่งที่ลึกและเป็นประกาย
เธอมองเสิ่นเว่ยตงที่ยังไม่ยอมห่อใบหน้าด้วยสายตาล้อเลียน แต่ก็ไม่พูดอะไร