เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 177 ลำบากเธอแล้ว
ผมยาวสลวยถึงเอวกระจายหลวม ๆ อยู่บนไหล่ เอวที่ทอดตามท่าหมอบคว่ำเผยเส้นโค้งนุ่มนวลและยั่วยวนใจ เรียวขาที่พาดไขว้กันเองอย่างเป็นธรรมชาติแฝงความง่วงงุนน่าเอ็นดูอยู่หลายส่วน
ดูเหมือนซ่งอี่โม่จะรู้สึกถึงสายตาร้อนผ่าวของเสิ่นเว่ยตง เธอหันหน้ากลับมา ท่าทางอ่อนหวานยั่วยวน “ยืนเหม่ออะไรอยู่? ไม่ไปล้างหน้าล้างตาเหรอ?”
คำพูดนี้ราวกับคำเชิญชวนที่ไร้เสียง ดวงตาของเสิ่นเว่ยตงมืดลงนิดหนึ่ง แม้แต่ลมหายใจก็หนักขึ้นหลายส่วน
เขาล้างหน้าล้างตาเสร็จแล้วกลับมาที่ห้อง คิดว่าในที่สุดก็จะได้พูดคุยกับภรรยาให้ลึกซึ้งสักที ที่ไหนได้ อีกฝ่ายหลับสนิทไปนานแล้ว
ตื่นเช้าขึ้นมา ซ่งอี่โม่บิดขี้เกียจอย่างสบายตัว แต่กลับปะทะเข้ากับสายตาที่ลุกโชนของเสิ่นเว่ยตง ทั้งร่างเปี่ยมไปด้วยความคุกคาม