กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 174 พบเพื่อนเล่นสมัยเด็ก
ในแววตาของซ่งอี่โม่มีความจนใจปนขำเล็ก ๆ แม้ไม่พูดออกมา แต่เต็มไปด้วยความรู้สึกอยากบ่น
เสิ่นเว่ยตงก้าวยาวเข้าไปคว้าเธอมาทั้งตัวด้วยแขนยาวโอบเข้าสู่อ้อมอก มือประคองท้ายทอยของเธอ แล้วประกบริมฝีปากลงอย่างมั่นคง
เขาจุมพิตเบา ๆ ที่กลีบปากของเธอก่อน แล้วค่อย ๆ ดูดรับไว้ กลิ่นอายอบอวลด้วยกลิ่นสบู่ถั่วเล็กน้อย ละลายความเกียจคร้านบนไหล่และความจนใจในดวงตาของเธอให้กระจายหายไปในจูบที่เนิ่นนาน
ซ่งอี่โม่ถูกเขาจูบจนตัวอ่อนระทวย ได้แต่เชื่อฟังพิงอยู่ในอ้อมอกปล่อยให้เขาจูบไปเรื่อย ๆ
ทันใดนั้น เสียงเปิดประตูดังมาจากด้านนอก ตามมาด้วยเสียงของผู้เฒ่าเสิ่นและลุงจง