กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 153 เรื่องวุ่นวายในครอบครัว
“พี่ ไปกับเขาไม่ได้นะ ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ แค่ฟังชื่อก็น่ากลัวแล้ว ลมแรงจนคนปลิวได้ ฤดูหนาวหนาวจนหูแทบหลุด ผักสด ๆ ก็ไม่ได้กิน ยังต้องเคี้ยวเสบียงแห้งทุกวัน”
ซ่งเจี้ยนผิงหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วก็ยังคงควักไส้ควักพุงหาข้อเสียของ “ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ” ต่อไป
“แถมอีกอย่างนะ ที่นั่นมันไกลจากเราลิบลับ อยากกลับบ้านทีต้องนั่งรถไฟหลายวัน ต่อไปฉันอยากเจอพี่ก็คงยากแล้ว”
“อีกอย่าง เขาก็ไม่ได้ดีขนาดนั้น ถึงจะหน้าตาดีหน่อย เก่งกว่าพี่ใหญ่หน่อยก็เถอะ…”
พูดไปพูดมา อานุภาพของเขาก็ค่อย ๆ แผ่วลง เพราะหาข้อเสียสักนิดก็ยังหาไม่ได้