กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 127 วาดฝันหวานให้ดู
“สหายจาง อย่าดูถูกตัวเองเลย อนาคตถ้าโรงงานนี้สร้างเสร็จ ด้านพนักงานขายก็ยังต้องพึ่งคุณ คุณก็รู้ ทหารในกองทัพล้วนเป็นพวกหยาบกระด้าง เรื่องพละกำลังไม่เป็นปัญหา แต่เรื่องบุญคุณและมารยาททางสังคมนั้นอ่อนไปหน่อย เพราะฉะนั้นพอออกไปเจรจาความร่วมมือ คุณก็จะเป็นคนหลัก” ซ่งอี่โม่ชักจูงอย่างใจเย็น
“ผม?” จางตงหลินชะงักไป
“ใช่แล้ว ชาวประมงบนเกาะมีการศึกษาไม่สูง ทุกคนทำแต่งานตามหน้าที่ พอเจอผู้บังคับบัญชาก็มักประหม่า พูดจาไม่คล่อง