กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 123 เก็บห่อผ้าเล็ก ๆ กลับเกาะ
ซ่งอี่โม่ผลักประตูลานบ้านออก ก็ชนเข้ากับเก๋อเจาตี้ที่กำลังเก็บหัวไชเท้าแห้งอยู่ในลานบ้านเต็ม ๆ
“นาน ๆ ทีจะเห็นเธอ...” เก๋อเจาตี้พูดยังไม่ทันจบ สายตาก็ไปหยุดอยู่ที่ตะกร้าไม้ไผ่ในมือลูกสาว
ซ่งอี่โม่ปิดประตู แล้วเปิดใบไม้ที่ปิดอยู่ “เพื่อนฉันให้คนยิงมาให้ค่ะ เขาเต็มใจให้จริง ๆ”
เก๋อเจาตี้มองลูกสาวแวบหนึ่ง เพื่อนคนไหนกันที่ลงมือทีก็ไก่ป่าเลย?
“เธอมีคู่แล้วนะ ทำอะไรที่ผิดต่อเว่ยตงไม่ได้เด็ดขาด”
ซ่งอี่โม่กระตุกมุมปาก แม่มันเถอะ จินตนาการของเธอนี่ดีเกินไปหรือเปล่า
นี่มันอะไรกับอะไรกันเนี่ย!
“แม่วางใจเถอะค่ะ! เรื่องไก่ป่าตัวนี้ ลูกเขยในอนาคตของแม่ก็รู้เรื่องด้วยนะ”