เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 104 ประเดิมศึกแรก
“เฮ้อ!” จางตงหลินทำหน้าเศร้า “ผู้อำนวยการหวง คุณไม่รู้หรอก เกาะเซิ่งชวนของเราจนนะ ชาวประมงทำงานเหนื่อยทั้งปี ก็หวังพึ่งรายได้แค่นี้ พอเห็นของดี ๆ แบบนี้กำลังจะเสียเปล่า ผู้อำนวยการของเราก็ร้อนใจ บอกว่านี่เป็นการเปลืองทรัพยากรของประเทศ ทำให้ความทุ่มเทของชาวประมงสูญเปล่า”
หลินซวี่เหวินพูดว่า “แต่พ่อผม... ผมก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน เลยคิดว่าจะหาหน่วยงานพี่น้องที่มีความสามารถอย่างอำเภอซงซานมาช่วยเหลือ ช่วยแบ่งเบาภาระให้ส่วนรวมได้ไหม คุณว่าจริงไหม?”
ผู้อำนวยการหวงชะงักมือที่กำลังกินปลา เงยหนังตาขึ้นมองทั้งกลุ่มใหม่ คนหนึ่งแนะนำ “เนื้อ” ให้เขาเพราะคิดว่าเป็นผลดีกับเขา คนหนึ่งร้องว่าชาวประมงลำบาก ส่วนอีกคนพูดอ้อม ๆ ใส่หมวกให้เขา
เขารู้สึกว่าตัวเองปฏิเสธไม่ได้แล้ว