กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 63 หมายตาแล้วก็ลงมือ
เสิ่นเว่ยตงคิดมาตลอดว่าเขาเป็นคนใจเย็นรู้จักยับยั้งชั่งใจ
แต่ทุกครั้งที่อยู่กับซ่งอี่โม่ อีกฝ่ายก็ทำให้เขาโมโหจนแทบกระโดดได้ทุกที ถ้าอย่างนั้นมันจะเป็นไปได้อย่างไร...
แต่ถ้าไม่ใช่ แล้วเขาถึงฝันแบบนี้ได้อย่างไร?
อีกอย่าง พอมองดูใบหน้ายิ้มแย้มของเธอ ทำไมในใจถึงอดรู้สึกดีใจไม่ได้
เขาไม่ใช่คนอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ พอคิดตกแล้วก็ลงมือทำทันที
“ซี๊ด—”
เสียงครางด้วยความเจ็บดังขึ้น ทั้งสองหันไปมอง
ก็เห็นใบหน้าของเสิ่นเว่ยตงซีดขาวจนไร้สีเลือด หนวดเคราที่คางเผยความอ่อนล้าที่ปัดไม่ออก
ซ่งเจี้ยนหัว: “อี่โม่ ไปตามหมอหน่อย”