กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 48 ปรมาจารย์รินน้ำคุณย่าซ่ง
“พี่ใหญ่ ผมพูดอะไรผิดไปหรือเปล่า? พี่ไม่ใช่กลัวว่าพี่น้องพวกเขาจะห่างเหินกันหรอกหรือ? ผมกำลังสอนเด็ก ๆ ต่อหน้าพี่อยู่นะ”
ซ่งจื้อเฉียงทำเป็นไร้เดียงสา
ซ่งจื้อกังหลบสายตาของซ่งจื้อเฉียง น้ำเสียงยิ่งหนักและช้าลง “คนในครอบครัวเดียวกันจะคิดมากกันขนาดนั้นได้ยังไง เรื่องที่ผ่านมาก็อย่าเก็บมาคิดเลย ยังไงก็เป็นพี่น้องกัน”
ฟังน้ำเสียงของซ่งจื้อกังที่ฟังยังไงก็แปลก ๆ ซ่งจื้อเฉียงก็ยิ้ม “แน่นอนอยู่แล้ว ยังไงก็เป็นญาติสายเลือดเดียวกัน”
“พอเถอะ! หลังมือก็เนื้อ ฝ่ามือก็เนื้อ คนในครอบครัวควรช่วยเหลือเกื้อกูลกัน”
คุณย่าซ่งเอ่ยขึ้น ดวงตาที่ขุ่นมัวกวาดมองหัวหน้ากับเหล่าเอ้อร์ ในใจรู้ชัดว่าทั้งสองเริ่มมีรอยร้าวกันแล้ว