เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 39 กำไรก้อนโต
“เที่ยงวันเรากินบะหมี่อาหารทะเลสดกัน” ซ่งอี่โม่หันไปพูดกับซ่งเจี้ยนผิง “ฉันจะออกไปข้างนอกสักหน่อย สายหน่อยค่อยกลับ อย่าบอกพ่อกับแม่นะ”
ซ่งเจี้ยนผิง: “…” ทำไมคนที่ซวยทุกทีต้องเป็นเขาด้วย?
“ไม่ได้เหรอ?” ซ่งอี่โม่เหลือบมอง
ซ่งเจี้ยนผิงรีบพยักหน้า
พอออกจากบ้าน ซ่งอี่โม่ก็ตรงไปนอกเมืองทันที ยังไงก็รับเงินเขามาทำงาน ตอนนี้ทำเสร็จแล้ว ก็ต้องแจ้งให้เขารู้สักหน่อย
“แบบนี้ก็ดีมากแล้ว” ในดวงตาขุ่นมัวของตาเฒ่าโจวไม่มีแสงเลยสักนิด แต่ก้อนหินในใจก็ตกลงถึงพื้น
“ฉันจะไปทำงานที่เกาะเซิ่งชวน ถ้ามีโอกาสได้ไปเกาะเซิ่งซาน ก็อาจได้เจอกัน คุณมีอะไรจะฝากหรือมีคำพูดอะไรจะฝากถึงพวกเขาบ้างไหม?” ซ่งอี่โม่ถาม
ตาเฒ่าโจวส่ายหน้า เสียงราวกับถูกกระดาษทรายขัด “เรื่องมากมีแต่เรื่องวุ่นวาย อยู่แบบปลอดภัยก็พอ ปลอดภัยก็พอ”