กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 147 อวดดี
ลั่วลั่วเหลือบมองซุนจื่ออย่างเย็นชา เพียงแวบเดียวก็เห็นความคิดสกปรกเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเขาออกหมด สายตาของเธอเย็นเยียบเกินไป ซุนจื่อทนอยู่ได้ไม่นานก็อ้าปาก เตรียมจะล้มเลิกความคิด
ทว่า สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจก็คือ ก่อนที่เขาจะได้พูด ลั่วลั่วกลับเอ่ยขึ้นว่า “ไม่ใช่ว่าจะมาเป็นลูกมือให้แม่นี่เหรอ? ก็ตามมาสิ!”
เธอไม่คิดเลยว่าหลันเคอจะปล่อยให้ซุนจื่อได้เปรียบ หากซุนจื่อยังไม่รู้จักดูตาม้าตาเรือ ก็ถือโอกาสให้เขาได้รับบทเรียนเสียเลย!
นอกจากซุนจื่อแล้ว คนที่เหลือทั้งหมดต่างเดินตามอีอายไป
ลั่วลั่วแข็งแกร่งเกินไป จึงไม่จำเป็นต้องมีคนช่วยมากนัก คนเหล่านี้จึงเลือกเดินตามอีอายไปโดยธรรมชาติ