กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 144 โอกาสมาถึงแล้ว
เมื่อถูกสายตาเย็นชาของลั่วลั่วจ้องมอง เจ้าอ้วนก็ดับความคิดที่ไม่เข้าท่าในหัวลงทันที “พี่...พี่ลั่ว ผม...ผมจะกลับไปนอนเดี๋ยวนี้แหละครับ!”
เขาพูดประโยคนั้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เมื่อเห็นว่าลั่วลั่วไม่ได้มีท่าทีคัดค้านอะไร จึงรีบปิดประตูห้องราวกับได้รับอภัยโทษ แม้แต่สายตาก็ไม่กล้าเหลือบไปมองซือซือที่อยู่ในสภาพเปลือยเปล่า
เมื่อมองไปที่ประตูที่ปิดสนิท สีหน้าของอีอายก็ดูไม่สู้ดีนัก เขาตั้งใจจับตัวซือซือมาที่นี่ก็เพื่อจะรีดเค้นผลประโยชน์สุดท้ายก่อนที่นางจะตาย เพื่อใช้เป็นเครื่องมือในการดึงตัวซุนจื่อและคนอื่น ๆ มาเป็นพวก