กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 129 กลิ่นประหลาด
ป๋าป่าขยับจมูกไปมา ดวงตากลมโตเริ่มกลอกไปมาอย่างอยู่ไม่สุข
เพื่อระบายอากาศ หน้าต่างจึงไม่ได้ปิดสนิท แต่เปิดแง้มไว้เป็นช่องแคบ ๆ
ในตอนนั้นเอง กลิ่นจาง ๆ ที่ราวกับจะมีหรือไม่มีก็ได้กำลังลอยมาจากนอกหน้าต่าง มันเบาบางจนแทบไม่ได้กลิ่น แต่กลับมีพลังดึงดูดมหัศจรรย์บางอย่างที่แผ่ซ่านออกมาอย่างยั่วยวนถึงชีวิต
ป๋าป่าอดไม่ได้ที่จะสูดดมกลิ่นนั้นเข้าไป จนค่อย ๆ ตกอยู่ในภวังค์เคลิบเคลิ้ม ดวงตาที่เคยดำขลับและเป็นประกายเริ่มเลื่อนลอย
ท่ามกลางความเลื่อนลอยนั้น จู่ ๆ มันก็กระพือปีกแล้วบินตรงไปทางหน้าต่าง ทว่าเพิ่งบินไปได้ครึ่งทาง ร่างกายของมันก็มีแสงสีฟ้าสว่างวาบขึ้นมา