กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 127 ชักจูงอย่างใจเย็น
หลันเคอรู้สึกจนใจเล็กน้อย นับตั้งแต่ที่เธอพูดประโยคนั้นออกมา สือเทียนฉีก็ใช้สายตาเหมือนมองขโมยจ้องเขม็งมาที่เธอ
“คุณมีข้อเรียกร้องอะไร?” สือเทียนฉีถามอย่างระมัดระวังเป็นพิเศษ ขณะพูดเขาก็ใช้สายตาที่เต็มไปด้วยความระแวดระวังจ้องมองหลันเคอไม่วางตา
สายตาของเขารุนแรงเกินไป แม้หลันเคอจะมองไม่เห็นใบหน้าของเขา แต่ก็สัมผัสได้ถึงความระแวดระวังนั้น
“ไม่ต้องเกร็งไป ฉันแค่ต้องการคุยเรื่องความร่วมมือกับคุณ” หลันเคอมองสือเทียนฉีด้วยรอยยิ้มพลางชักจูงอย่างใจเย็น “ยังไงเสียเกลือก็เป็นของที่ใช้แล้วหมดไป ไม่นานก็คงกินหมด ฉันคิดว่าเราสามารถร่วมมือกันในระยะยาวได้”