กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 58 ถอดเสื้อผ้า
“ไม่ต้องกังวลไป ตราบใดที่ฉันไม่ยินยอม ก็ไม่มีใครมองเห็นฉันได้นอกจากเธอ” น้ำเสียงทุ้มต่ำไพเราะสั่นคลอนหัวใจคนฟัง จวินเทียนเหิงจ้องมองหลันเคอ แววตาของเขาราวกับมีความนัยลึกซึ้งซ่อนอยู่
หลันเคอด่าในใจว่า “ไอ้ปีศาจเอ๊ย” แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่า แบบนี้ถือว่าจวินเทียนเหิงยอมให้เธอเห็นตัวในขณะที่เขาพรางตัวอยู่หรือเปล่า?
ความสามารถเช่นนี้ทำให้หลันเคอรู้สึกคันไม้คันมือ หากเธอมีความสามารถแบบนี้บ้าง จะต้องกลัวพวกสัตว์ประหลาดไปทำไม?
ในขณะที่กำลังฟุ้งซ่าน เสียงของจวินเทียนเหิงก็ดังขึ้นข้างหูอีกครั้ง: “ทำไมที่นี่ถึงมีสัตว์ประหลาดแบบนี้ได้?”