กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 33 มีภัยแต่ไร้เหตุร้าย
เมื่อรับรู้ถึงการมีอยู่ของสิ่งกลายพันธุ์ หลันเคอก็เหลือบมองไป๋หลิงอย่างใจเย็นโดยไม่แสดงพิรุธ ก่อนจะใช้มือดึงเสื้อของอีกฝ่ายเบาๆ ไป๋หลิงชะงักฝีเท้าลงตามสัญชาตญาณและหันมามองหลันเคอ แต่เธอก็ฉลาดพอที่จะไม่เอ่ยปากถามอะไรออกมา
อย่างไรเสียเธอก็แค่ต้องทำตามหลันเคอเท่านั้น หลันเคอให้เธอทำอย่างไรเธอก็จะทำอย่างนั้น
ทั้งสองคนเดินรั้งท้ายอยู่แล้วและการเคลื่อนไหวเล็กน้อยนั้นก็ไม่ได้ชัดเจนอะไร คนที่เดินอยู่ข้างหน้าจึงไม่มีใครสังเกตเห็น ทว่าเฉินเหวินที่เดินอยู่อีกฝั่งของไป๋หลิงและคอยจับตาดูความเคลื่อนไหวของทั้งสองคนอยู่ตลอดกลับเห็นเหตุการณ์นี้เข้าพอดี