กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 27 มีคนมา
หลันเคอมองไป๋หลิงที่อยู่ตรงข้ามด้วยสายตาเรียบเฉย อารมณ์ในใจของเธอเริ่มซับซ้อนขึ้นมาทันที
หลังจากไป๋หลิงตัดสินใจได้แล้ว เธอก็กลับไปที่บ้านเพื่อนำฝนดำมาหนึ่งชาม จากนั้นก็นั่งลงต่อหน้าหลันเคอโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง เธอใช้ของมีคมกรีดนิ้วตัวเองแล้วแช่บาดแผลลงในฝนดำ
ความเจ็บปวดแสนสาหัสที่เกิดจากฝนดำกัดเซาะบาดแผลนั้นไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะทนได้ แต่สิ่งที่ทำให้หลันเคอประหลาดใจคือ ไป๋หลิงกลับเข้มแข็งกว่าที่เธอคิดไว้มาก!
ไป๋หลิงเตรียมผ้าขนหนูไว้ในปากเพื่อกัดตั้งแต่นานแล้ว ต่อให้เจ็บจนน้ำตาไหลพรากเธอก็ไม่ยอมดึงนิ้วออกมา ยังคงกัดฟันอดทนอย่างสุดกำลัง