กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 675 เจ้า? หนุ่มน้อย?
ที่สำคัญที่สุดคือ ทุกขั้นตอนใช้แรงงานคนล้วน ๆ ไม่มีเครื่องจักรมาทดแทนได้ ดังนั้นถ้าใช้คนโขลกพุทธรักษากินหัว วันหนึ่งคนหนึ่งโขลกได้มากที่สุดก็แค่ร้อยกว่าจิน
ลองคำนวณทุกอย่างรวมกันแล้ว…
ซูจื่อหลิงส่ายหน้า ไม่ได้ ๆ ขายชามละห้าอีแปะคงไม่มีกำไรจริง ๆ จ่ายค่าแรงอะไรไปแล้วก็แทบไม่เหลือ
เห็นทุกคนมองเธอ ซูจื่อหลิงก็กลืนน้ำลาย “เมื่อครู่ฉันลองคำนวณดูแล้ว ขายชามละห้าอีแปะเหมือนจะขาดทุนอยู่หน่อย ๆ ถ้าชามละสิบอีแปะ ในอำเภอคงขายไม่ออก แต่ฉันคิดว่าในเมืองหลวงประจำแคว้นน่าจะขายได้”
เธอพูดจบ ลู่เยี่ยนก็สำลักจนไอออกมา “แค่ก ๆ ๆ…”
ไอไม่กี่ครั้ง ใบหน้าก็แดงขึ้นมา ซูจื่อจ้งยกมือขึ้นตบหลังเขาเบา ๆ “บนโต๊ะยังมีอีก”