กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 660 ทั้งสู้ก็แพ้ ด่าก็ไม่ชนะ
พอเสิ่นซิงเหย่าเข้าห้องมาเห็นกับข้าวเต็มโต๊ะ ดวงตาก็เป็นประกาย ลู่เยี่ยนกระตุกมุมปาก พลางจับมือเขาไว้แล้วกระซิบสองคำ “น้ำลาย”
เสิ่นซิงเหย่าชะงักไป ก่อนยกมือปาดส่ง ๆ “น้ำลายที่ไหนกัน!”
“สำรวมหน่อยสิ พ่อครัวที่จวนเจ้าไม่ทำกับข้าวให้กินหรืออย่างไร ทำหน้าเหมือนอดข้าวมาสามวัน”
“เจ้ายังไม่เคยกินเห็ดเจี้ยนโส่วชิงนี่” เสิ่นซิงเหย่ากดเสียงต่ำ สายตาไม่อาจละจากเห็ดเจี้ยนโส่วชิงได้เลย
“ทั้งอ่อนทั้งสด อร่อยมาก ข้าวหน้าเห็ดเจี้ยนโส่วชิงนี่ยอดเยี่ยมสุด ๆ! โธ่ ข้าก็อธิบายไม่ถูก เดี๋ยวเจ้าลองชิมก็รู้เอง”