กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 648 เพาะต้นกล้าต้นชา
ซูหย่งเหอมองนางด้วยสีหน้าจริงจังอย่างยิ่ง แววตามุ่งมั่น “เมล็ดพันธุ์เจ้าก็ใช้เงินตัวเองซื้อ ของพวกนี้เจ้าก็ไหว้วานให้คนขนกลับมา วิธีปลูก วิธีเอาไปกินก็เจ้าคิดค้นขึ้นมาคนเดียวทั้งนั้น”
“แล้วพวกเรามีสิทธิ์อะไรมาเสวยสุขจากผลสำเร็จ? เขามีสิทธิ์อะไรมาให้เจ้าส่งต่อ? มีสิทธิ์อะไรบังคับให้เจ้าพาทุกคนไปด้วย?”
มุมปากซูจื่อหลิงยกขึ้นเป็นรอยยิ้มจาง ๆ เสียงเบาราวกับลมพัดมาก็สลาย “เพราะข้าแซ่ซูไง”
“เหลวไหล คนแซ่ซูมีตั้งมากมาย ทำไมเขาไม่ไปบังคับคนพวกนั้นข้างนอกล่ะ?” ซูหย่งเหอเบ้ปาก “เจ้าอยากทำอย่างไรก็ทำเถอะ ไม่ว่าอย่างไรพวกเราก็ไม่มีวันโทษเจ้า เพราะเจ้า พวกเราถึงมีชีวิตอย่างทุกวันนี้”