กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 643 จนจนขำตัวเอง
กินมื้อเที่ยงเสร็จ คนที่มาส่งเจ้าสาวก็ค่อย ๆ ทยอยกลับไป ชาวบ้านช่วยกันเก็บโต๊ะ ล้างชามและจัดการงานพวกนั้น
เรื่องพวกนี้ไม่จำเป็นต้องให้นายจ้างลงมือเองเลย
คิดว่าหลี่ต้าจู้กับพวกคงจะกลับกันอีกไม่นาน ซูจื่อหลิงจึงหาเวลาคุยกับเขาเรื่องปลูกต้นชา
“ใบชาหรือ?” หลี่ต้าจู้เกาหัว “พวกเราไม่เคยปลูกของแบบนี้มาก่อนเลย อีกอย่างฟังเจ้าพูดแล้ว ขั้นตอนคั่วก็ไม่ง่าย จะทำได้หรือ?”
ซูจื่อหลิงอธิบายว่า “ตอนนี้รายได้หลักของพวกท่านมาจากเต้าหู้บุก ปลา กุ้ง หอยขมที่เลี้ยงไว้ ของที่ปลูกได้อย่างบุกก็ยังมีไม่มาก พวกท่านจึงขายได้แค่ช่วงหนึ่งเท่านั้น ส่วนปลา กุ้งพวกนั้นก็เหมือนกัน”