กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 633 ไปขอรางวัลให้เจ้าแล้ว
เสิ่นซิงเหย่พยักหน้า “วันนั้นข้ามากินข้าวพอดี บังเอิญเจอคนจากบ้านเจ้ามาส่งเห็ด ได้ยินพวกเขาคุยกัน ข้าก็เลยยืนฟังอยู่ข้าง ๆ สองสามประโยค”
“เจ้ามาเช้าขนาดนั้นเลยหรือ?” ปกติคนส่งเห็ดจะออกเดินทางตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง แล้วไปขึ้นเกวียนวัวที่หมู่บ้านซางซู่ผิง เห็ดมาถึงร้านอาหารราวยามเฉิน (7:00—9:00)
“แหะ ๆ วันนั้นข้ามีธุระ ออกไปเดินเล่นรอบหนึ่ง พอกลับมาก็บังเอิญผ่านมาพอดี เลยคิดว่าจะแวะกินมื้อเช้า”
“มีธุระ? ออกไปเดินเล่น? กลางดึกน่ะหรือ?”