กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 618 เสียงร้องโหยหวนดังไปไกลสองลี้
“อ้อ? ทำไมล่ะ?” ลู่เยี่ยนเลิกคิ้วเล็กน้อย แววตาเจือความสงสัยอยู่หลายส่วน
“ก็บ้านเขามีลูกชายอยู่คนเดียว ไม่มีน้องสาว ส่วนเรื่องคนแก่จะไปมั่วข้างนอกหรือเปล่า อันนี้ก็พูดยาก” ซูจื่อหลิงพูดซ้ำตามที่พูดตอนกลางวัน
“ข้ารู้สึกว่าสองพ่อลูกมีความสัมพันธ์ที่ดีมาก”
“ก็พอใช้ได้” เมื่อนึกถึงเสิ่นโหวที่ชอบเบิกตาถลนพลางกระดิกหนวด ลู่เยี่ยนก็ยกมุมปากขึ้นด้วย
“พ่อเมตตาลูกกตัญญูหรือ? ข้าว่าอยู่ด้วยกันแล้วบ้านแตกสาแหรกขาดจะเหมาะกว่า”