เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 571 เห็ดสนงอกแล้ว
ที่ดินของตระกูลซูส่วนใหญ่ติดกัน ไม่ได้กระจัดกระจาย วันนี้แปลงที่ปลูก 2 แห่งนี้ก็แทบจะเป็นแปลงที่ใหญ่ที่สุดแล้ว
พอปลูก 2 แปลงนี้เสร็จ ที่ดินของบ้านพวกเขาก็ปลูกไปแล้วครึ่งหนึ่ง ส่วนที่เหลือกระจัดกระจายอยู่ตรงนั้นบ้างตรงนี้บ้าง
เพียงแต่ปีนี้นอกจากปลูกที่ของตัวเองแล้ว ยังต้องไปปลูกที่ของจี้อวิ๋นชูกับซูหย่งเหอด้วย
พวกเขายุ่งกันไปจนถึงบ่าย กว่าจะปลูกที่แปลงผิงจื่อเสร็จ มารดาของซูจื่อหลิงกับคนอื่น ๆ ก็เริ่มเก็บข้าวของ “พวกเจ้าจะไปเก็บเห็ดกันไม่ใช่หรือ รีบไปเถอะ พวกเราจะเอาเมล็ดพันธุ์ไปที่ด้านหลัง บ้านอาหญิงจี้มีที่ดินอยู่แปลงหนึ่งตรงนั้น ไหน ๆ ก็มาถึงนี่แล้ว ก็ปลูกไปด้วยเลย จะได้ไม่ต้องวิ่งมาอีกรอบ”
“พวกเจ้าเก็บเห็ดแล้วเดินลงจากเขาทางนั้นได้เลย ลงไปก็ถึงที่ดินแล้ว หาเจอหรือเปล่า?”
ซูจื่อหลิงส่ายหน้าอย่างซื่อตรง “หาไม่เจอ”
แม้แต่ที่ดินของบ้านตัวเอง บางครั้งเธอยังจำไม่ได้ว่าอยู่ตรงไหน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงที่ดินบ้านคนอื่น
“ข้ากำลังพูดกับพี่ใหญ่ของเจ้าอยู่ เจ้ายังจำที่ดินตัวเองไม่ได้ ที่ดินบ้านคนอื่นยิ่งไม่ต้องพูดถึง”
ถ้าพูดถึงการหักหน้า ก็ต้องยกให้มารดาของซูจื่อหลิง ทุกครั้งโจมตีได้อย่างแม่นยำ