กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 569 ไก่ตัวนั้นดูไม่ค่อยกระปรี้กระเปร่า ต้องเอารากเทียนข้าวเปลือกไปรักษาให้ดี
เมื่อเห็นแผ่นหลังของซูจื่อหลิงที่เดินจากไป บ้านนั้นก็ชะงักไป ก่อนจะตั้งอกตั้งใจทำงานขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
ผ่านไปครู่หนึ่ง หญิงคนนั้นก็ถามเสียงเบา “ท่านพ่อ พวกเราจะฟังนางจริง ๆ หรือเจ้าคะ หลายปีมานี้พวกเราปลูกด้วยการขุดหลุมมาตลอด จู่ ๆ จะเปลี่ยนมาปลูกแบบยกร่องอะไรนั่น ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย จะได้ผลหรือ แม่นางบ้านซูเพิ่งอายุเท่าไรเอง…”
นางยังพูดไม่ทันจบ หญิงชราก็ไอเสียงดังขึ้นมาตัดบท
ผู้เฒ่าทางนั้นไม่ได้พูดอะไร ส่วนชายที่อยู่ข้าง ๆ ขมวดคิ้ว หยุดงานในมือ แล้วเท้าสองมือไว้บนด้ามจอบ
เขาทำหน้าบึ้งตึง “เจ้าเป็นผู้หญิง จะไปรู้อะไร”