กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 565 ไม่เคยหั่นหน่อไม้ แต่ข้าเคยฟันคน
หลังล้างหน่อไม้เสร็จ เอ้อร์สือก็นั่งยอง ๆ มองอยู่ข้าง ๆ ครู่หนึ่งจู่ ๆ เขาก็เอ่ยขึ้นว่า “ให้ข้าช่วยเจ้าหั่นดีไหม?”
ซูจื่อหลิงชะงัก เงยหน้ามองเขาด้วยแววสงสัยอยู่หลายส่วน “เจ้าทำเป็นหรือ?”
เอ้อร์สือนิ่งไป ไม่พูดอะไรอยู่นาน จนซูจื่อหลิงคิดว่าเขาคงไม่ตอบแล้ว จู่ ๆ เขาก็เอ่ยขึ้นมา
“ข้าไม่เคยหั่นหน่อไม้ แต่ข้าเคยฟันคน”
เขาพูดเสียงเบามาก ซูจื่อหลิงเองก็ได้ยินไม่ค่อยชัด “เจ้าพูดว่าอะไรนะ?”
เมื่อเห็นดวงตาสุกใสของนาง เอ้อร์สือก็เปลี่ยนคำพูด “ข้าลองดูก็ได้ เมื่อก่อนเคยหั่นผัก” เขาคิดว่าหั่นหน่อไม้ก็คงไม่ต่างจากฟันคนกระมัง