บทที่ 562 ด่างบริสุทธิ์

บทที่ 562 ด่างบริสุทธิ์

เห็นว่าพวกนางเก็บกันได้เกือบหมดแล้ว ผู้เฒ่าซูก็ไม่ได้ย่อตัวลงไปช่วยเก็บด้วย

เขามองมะคำดีควายในตะกร้าสะพายหลัง ขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่นานกว่าจะเอ่ยขึ้นว่า “ของนี่ ข้าเหมือนเคยเห็นที่ไหนสักแห่ง”

“หา?” ซูจื่อหลิงลุกขึ้นยืน “ท่านปู่เคยเห็นหรือเจ้าคะ?”

ผู้เฒ่าซูพยักหน้า “พอจะจำได้อยู่ เหมือนเคยเห็นที่ไหนสักแห่ง” เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วส่ายหน้า “นึกไม่ออกจริง ๆ ว่าเคยเห็นที่ไหน ไว้ข้านึกออกแล้วจะบอกเจ้า ของนี่มีค่าหรือ?”

ในสายตาของคนรุ่นเก่า สิ่งของเหล่านี้มีประโยชน์อยู่สองอย่าง อย่างแรกกินได้ อย่างที่สองมีค่า เอาไปแลกอาหารได้