กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 532 รับซื้อถั่ว
“ไม่หรอก ไม่หรอก” ท่านผู้เฒ่าโบกมือ “จะลำบากอะไร ตอนนี้ทุกคนกลับมากินข้าวกันหมดแล้ว อยู่บ้านกันทั้งนั้น”
“เดี๋ยวถามสักสองสามบ้าน แล้วให้หนุ่ม ๆ คนอื่นช่วยไปบอกอีกที ไม่นานหรอก แค่ชั่วธูปหมดดอกก็น่าจะแจ้งกันทั่วแล้ว”
เรื่องความเร็ว ท่านผู้เฒ่าไม่ได้พูดเกินจริงเลย ผ่านไปเพียงชั่วเวลาหนึ่งถ้วยชา ก็มีคนทยอยหาบมันเทศมาแล้ว
“ท่านลุงเจิ้ง ท่านลุงเจิ้ง ได้ยินว่าคนรับซื้อมันเทศอยู่บ้านท่าน พวกเขาไปหรือยัง ข้ามาสายไปหรือเปล่า?”
ยังไม่เห็นตัว ก็ได้ยินเสียงมาก่อนแล้ว
เสียงผู้ชายห้าวหาญและกังวานดังมาจากนอกประตู มุมปากท่านผู้เฒ่ากระตุก สีหน้าดูกระอักกระอ่วนเล็กน้อย
“ขออภัยด้วย ขออภัยด้วย คนแถวนี้ค่อนข้างโผงผางกัน เสียงเลยดังไปหน่อย”
“ไม่เป็นไรท่านลุง ท่านปู่ของข้าก็พูดแบบนี้เหมือนกัน ไม่ต้องพิถีพิถันกันมากหรอก”
ระหว่างพูด ก็ได้ยินเสียงจอแจดังขึ้นในลานบ้าน