กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 513 ขนมถั่วปากอ้า
“ไม่ต้องหรอกท่านย่าสะใภ้สาม พวกเรากินข้าวมาแล้ว จริงสิ ข้าเก็บถั่วปากอ้ามาเยอะ พวกท่านเอากลับไปกินบ้างสิ ต้มกับน้ำให้นุ่มแล้วบี้ให้แบน เอาไปคลุกเย็นหรือผัดก็ได้”
ซูจื่อหลิงพูดพลางจะหยิบถั่วปากอ้าให้พวกเขา
“ไม่ต้อง ไม่ต้อง บ้านข้ามี เมื่อคืนเก็บมาแล้วยังไม่ได้กินเลย เจ้าสะพายกลับไปกินเถอะ”
หลังแยกกับครอบครัวท่านย่าสะใภ้สาม ระหว่างทางก็ไม่เจอใครอีก อาซิ่วดูไม่ค่อยมีความสุขนัก แก้มป่องอย่างขุ่นเคือง
“อาซิ่ว เป็นอะไรไป?”
อาซิ่วพูดเสียงเบา “พี่สาว พี่จะยกกระต่ายน้อยของข้าให้คนอื่นหรือ? ข้าไม่อยากให้”
ซูจื่อหลิงลูบศีรษะนาง ปลอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “กระต่ายน้อยยังออกลูกได้อีก อีกสักเดือนสองเดือนมันก็ออกลูกแล้ว พวกกระต่ายน้อยที่เกิดครอกแรก ๆ พอครึ่งปีก็จะมีลูกด้วย ถึงตอนนั้นกระต่ายออกลูกกันไปมา เจ้าเลี้ยงไม่ทันหรอก”
“อีกอย่าง เราไม่ได้ให้คนนอกเสียหน่อย เราให้บ้านท่านย่าสะใภ้สามต่างหาก เจ้าลืมแล้วหรือว่านางเคยเอาไก่ตัวผู้ตัวใหญ่มาให้บ้านเราตั้ง 2 ตัว”