บทที่ 497 ข้าวปั้น

บทที่ 497 ข้าวปั้น

“อาซิ่ว เอาทัพพีตักข้าวมาให้พี่หน่อย แล้วหยิบเต้าเจี้ยวบนเตามาด้วย”

ทันทีที่เปิดฝาหม้อก้นแบน กลิ่นหอมของข้าวก็โชยมาแตะจมูก

ข้าวที่ใช้เป็นข้าวปลูกเองที่บ้าน ตำออกมาแล้วมีหักปนอยู่บ้าง ไม่ได้เป็นเม็ดสวยเรียงตัวเหมือนข้าวสารขัดขาวที่ขายในร้านขายธัญพืช ถึงส่วนใหญ่จะหัก แต่ก็ยังหอมมาก

“พี่สาว ข้าวหอมจังเลย!” อาซิ่วนั่งยอง ๆ อยู่ข้างนาง ดวงตาเป็นประกายจ้องมองไม่วางตา

อาหารหลักที่บ้านพวกนางกินส่วนใหญ่เป็นข้าวกล้อง แม้จะกินข้าวขาวด้วย แต่หลายครั้งก็นำไปหุงรวมกับข้าวกล้อง เติมแป้งข้าวโพดเม็ดนึ่งหรือมันเทศหั่นเต๋าเข้าไปบ้าง การจะกินข้าวขาวล้วน ๆ นั้นพวกนางไม่มีปัญญาพอ