กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 476 หน่อไม้ฤดูหนาว
สองแม่ลูกล้างไปพลางคุยกันไป มารดาของซูจื่อหลิงเหลือบมองทางประตูเป็นระยะ “เห็นอยู่ว่าตะวันกำลังจะตกดินแล้ว พ่อเจ้ายังไม่กลับมาก็ช่างเถิด ทำไมพี่ใหญ่กับคนอื่น ๆ ยังไม่กลับมาอีก? ตามปกติก็น่าจะถึงบ้านนานแล้วนะ?”
ไม่รู้ว่านางนึกถึงอะไร ดวงตาก็เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย “คงไม่ได้เจอเรื่องยุ่งยากอะไรเข้าใช่ไหม?”
“ไม่หรอก” ซูจื่อหลิงส่ายหน้า “มีเอ้อร์สืออยู่ ท่านแม่วางใจเถอะ ข้าว่าไม่ใช่ของยังขายไม่หมดเลยอยากขายต่ออีกสักพัก ก็ไม่ก็เจอผักป่าระหว่างทางเลยไปขุดผักป่ากัน”