บทที่ 445 เก็บหัวไชเท้า

บทที่ 445 เก็บหัวไชเท้า

ซูจื่อหลิงเริ่มถอนหัวไชเท้าในแปลงพริกก่อน ตรงนั้นอยู่ใกล้และติดทางเดิน อีกทั้งปลูกไว้ค่อนข้างเร็ว ตอนปลูกก็รดน้ำแล้ว หัวไชเท้าจึงแก่เร็วกว่า

เพราะมีน้ำพอ ทั้งตอนปลูกพริกในดินก็ใส่มูลสัตว์ไว้ด้วย หัวไชเท้าจึงโตได้ขนาดใหญ่

ครึ่งหนึ่งอยู่ใต้ดิน อีกครึ่งโผล่พ้นดิน ใบหัวไชเท้ายังดกเป็นพิเศษ หัวไชเท้าขาวอวบเต็มแปลงมองแล้วชื่นตาชื่นใจ

ซูจื่อหลิงผูกวัวไว้ตรงขอบแปลงให้กินหญ้า ส่วนตัวเองสะพายตะกร้าไปถอนหัวไชเท้า

ครึ่งปีหลังปีนี้ฝนตกพอใช้ได้ ดินก็ไม่แห้งเกินไป ถอนจึงไม่ลำบาก

ถอนทีเดียวก็ขึ้นมาอย่างง่ายดาย ในใจเธอฮึบฮับท่องเพลงถอนหัวไชเท้าไปด้วย

ถอนเสร็จแล้วก็แยกใบออกจากหัวไชเท้า ใบหัวไชเท้ามัดเก็บไว้ยังมีประโยชน์ ส่วนหัวไชเท้าอยู่ใกล้แหล่งน้ำพอดี จึงล้างให้สะอาดก่อนหิ้วกลับบ้านได้

ยามฝนไม่ตก น้ำในแม่น้ำจะตื้นมาก ซูจื่อหลิงยกก้อนหินใหญ่จากข้าง ๆ มาขวางน้ำไว้บางส่วน แล้วเทหัวไชเท้าลงไปแช่

เธอถอนต้นหนึ่งก็เด็ดใบออกต้นหนึ่ง พอสะพายตะกร้าจนเต็มก็นำไปแช่ไว้ในแม่น้ำ แช่โคลนบนหัวไชเท้าสักหน่อยจะล้างออกง่ายกว่า