กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 442 ตำผลขู่จื่อกับรากหอมชู
รองเท้าผ้าสีเขียวคู่หนึ่ง บนรองเท้ายังปักดอกคามีเลียสีแดงไว้ด้วย แม้ยายหลี่จะทำอาหารไม่เก่ง แต่เรื่องเย็บรองเท้าปักลายนั้นถนัดนัก
ดอกไม้ที่ปักออกมาดูมีชีวิตชีวา กลีบดอกสีแดง เกสรสีเหลือง ใบไม้สีเขียว แยกชั้นกันอย่างชัดเจน แม้แต่ด้ายก็เป็นด้ายชั้นดี พอต้องแสงแดดยังเป็นประกาย
“มือท่านยายข้าช่างประณีตจริง ๆ รองเท้าคู่นี้ข้าต้องเก็บรักษาไว้ดี ๆ เอาไว้ใส่เวลาไปเยี่ยมคนอื่น จะให้ใส่ลงนาแล้วทำพังไม่ได้”
รองเท้าคู่นี้สีสดใสละมุนตาเป็นพิเศษ เป็นสีที่ซูจื่อหลิงชอบ หากเป็นสีแดงจัดเขียวจัด เธอคงไม่ชอบแน่
พอเห็นว่าเธอชอบ หยางหว่านซิ่วก็พลอยดีใจไปด้วย “เจ้าชอบก็ดีแล้ว ข้ายังกลัวว่าสีจะจืดเกินไป เดิมทีข้าคุยกับท่านยายเจ้าไว้แล้วว่าจะทำสีแดง แต่ท่านยายเจ้าบอกว่าเจ้าไม่ชอบ สุดท้ายเลยเลือกสีนี้”