กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 420 ทั่วร่างเขาเปล่งประกายสีทอง
ถือเงินก้อนโตหนึ่งร้อยเจ็ดสิบห้าตำลึง ซูจื่อหลิงดีใจจนหน้าบาน ฝีเท้าก็เบาขึ้นไม่น้อย เธอเดินไปหาท่านย่าซู
เธอจงใจส่งเสียงดังทำให้ท่านย่าซูตกใจ “เฮ้!”
ท่านย่าซูหันมามองเธอ ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มเอ็นดู “แม่หนู เจ้ายิ้มเสียมีความสุขเชียว ไปเก็บเงินได้มาหรือ?”
“ฮิ ๆ!” เธอย่อตัวลง วางมือทั้งสองบนเข่าของท่านย่าซู “ใช่แล้ว ใช่แล้ว เก็บเงินได้ ท่านย่าทายถูกด้วย”
พูดแล้วเธอก็วางถุงเงินลงในมือท่านย่าซู
ท่านย่าซูไม่ได้เปิดดู แววตาเต็มไปด้วยความสงสัย
“เปิดดูสิ ฮิ ๆ!”
ท่านย่าซูได้ยินดังนั้นก็เปิดถุง พอเห็นตั๋วเงินข้างในก็ชะงักไป “เอามาจากไหน?”