บทที่ 408 ลูกมันบนเถา

บทที่ 408 ลูกมันบนเถา

พอฟาดไม้ไผ่อีกครั้ง เกาลัดจุยลี่ก็กลิ้งลงร่องทั้งหมดจริง ๆ อย่างที่ซูจื่อหลิงบอก บิดาของนางเห็นเช่นนั้นก็เริ่มฟาดต้นไม้ได้อย่างวางใจ

พอฟาดต้นเกาลัดจุยลี่สิบกว่าต้นเสร็จ พื้นก็เต็มไปด้วยลูกหนามแล้ว ทั้งสามคนใช้เวลาหนึ่งชั่วยามครึ่งเก็บได้เพียงครึ่งเดียว พอมองเกาลัดจุยลี่บนพื้นกับกระสอบที่พวกเขาเอามา สุดท้ายจึงจำต้องให้ซูจื่อจ้งขนเกาลัดจุยลี่ลงเขาแล้วใช้วัวบรรทุกกลับไป จากนั้นค่อยกลับไปเอากระสอบมาเพิ่ม

ตอนเขามาถึง ซูจื่อหลิงกับคนอื่น ๆ ก็เก็บเสร็จแล้ว แน่นอนว่าอย่างที่คาดไว้ กระสอบไม่พอ เมื่อไม่มีกระสอบใส่ ทั้งสองคนจึงเก็บเกาลัดจุยลี่มากองรวมกันไว้?

ทั้งสามคนต้องเดินทางกันคนละสองรอบกว่าจะขนเกาลัดจุยลี่ลงเขาได้หมด ตอนนั้นดวงอาทิตย์ก็ใกล้ตกดินแล้ว ทั้งสามคนยุ่งกันมาทั้งวัน นอกจากดื่มน้ำแล้ว แม้แต่อาหารที่เอามาด้วยก็ยังไม่ได้กิน

เอ้อร์สือกับพวกเขาเก็บแผงเสร็จพอดี ทุกคนจึงเดินทางกลับบ้านด้วยกัน พอกลับถึงบ้าน ท่านย่าซูกับคนอื่น ๆ ก็เทเกาลัดจุยลี่ที่เก็บได้วันนี้ออกมาตากบนพื้นแล้ว ก่อนหน้านี้ซูจื่อจ้งจูงวัวขนกลับมาสองกระสอบกับอีกหนึ่งตะกร้าหลัง ส่วนสามคนที่เหลือขนกลับมาอีกคนละสองกระสอบ รวมแล้วเก็บได้แปดกระสอบกับหนึ่งตะกร้าหลัง