บทที่ 398 ซานจา

บทที่ 398 ซานจา

อาซิ่วเดินนำอยู่ข้างหน้า อาจเพราะนึกถึงเรื่องที่จะได้ไปหาแม่ในอำเภอ ระหว่างทางเธอจึงตื่นเต้นเป็นพิเศษ ทั้งกระโดดโลดเต้นไปตลอด

ทั้งสองเดินไปไกลขึ้นเรื่อย ๆ แถมทางยังค่อนข้างเปลี่ยวและต้องปีนเนินไปด้วย ซูจื่อหลิงเดินไปเด็ดหญ้าลูกศรผีไปด้วย เจ้าสิ่งนี้รูปร่างเหมือนลูกศรทุกประการ ถ้าปักถูกตัวก็รู้สึกเหมือนโดนหนามตำ

“อาซิ่ว แถวนี้เปลี่ยวมาก ทำไมเจ้าถึงมาถึงที่นี่ได้?”