กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 396 ขอให้ป้าเฉินสอนอาซิ่ว
ซูจื่อหลิงจิ๊ปากเบา ๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยแววหยอกเย้า “จิ๊! ฟังที่ท่านพูดแล้วทำไมเหมือนข้าตายไปแล้วอย่างนั้นล่ะ? ข้ากลับหมู่บ้าน ไม่ได้ขึ้นสวรรค์เสียหน่อย”
“อีกอย่าง ต่อไปทุกครั้งที่เอาเส้นมันเทศมาส่ง ข้าก็จะมาด้วย ถึงตอนนั้นจะแวะมาดูพวกท่าน”
พอได้ยินว่านางจะมาส่งเส้นมันเทศ ซูหย่งอันก็โล่งใจ การส่งฟืนกับเส้นมันเทศทำทุก 5 วัน ถ้าเป็นอย่างนั้นเขาก็สบายใจขึ้นมาก ไม่อย่างนั้นร้านใหญ่ขนาดนี้ แถมทุกวันยังมีลูกค้าเยอะ เขาก็อดเป็นห่วงไม่ได้
“เจ้า…ไว้ใจข้าจริงหรือ?”