บทที่ 370 จอมกินสิบแปด

บทที่ 370 จอมกินสิบแปด

ซูจื่อหลิงเล่าเรื่องที่อาจารย์เฉินรับซูจื่อมู่เป็นศิษย์ให้นางฟังอีกครั้ง คนทั้งบ้านตื่นเต้นจนพูดจาสับสนไปหมด โดยเฉพาะผู้เฒ่าซูที่หน้าแดงก่ำ ดวงตาเอ่อคลอไปด้วยน้ำตา

“ดีเลย! ตระกูลซูของเรากำลังจะมีบัณฑิตแล้ว ข้าก็บอกแล้วว่าเด็กคนนี้อย่างเอ้อร์หนิว ถึงจะซนมาตั้งแต่เล็ก แต่หัวไวจะตาย เอ่อ ถึงจะส่งของไหว้ครูไปแล้ว แต่ถ้ามีของกินอะไรดี ๆ ก็อย่าลืมส่งไปให้อาจารย์เฉินด้วยล่ะ”

ได้ยินคำกำชับของท่านผู้เฒ่า ซูจื่อหลิงก็พยักหน้า “หลานรู้แล้ว ท่านปู่เห็นเขาชอบกินแป้งกูดเกี๊ยะกวนอัดก้อนมาก พรุ่งนี้หลานจะผัดไปให้พวกเขาอีกหน่อย”